{"id":136,"date":"2021-06-07T17:00:00","date_gmt":"2021-06-07T15:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.martinello.nl\/?p=136"},"modified":"2025-09-26T10:31:08","modified_gmt":"2025-09-26T08:31:08","slug":"drie-waddeneilanden-op-een-dag-een-fantastisch-feest","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.martinello.nl\/index.php\/2021\/06\/07\/drie-waddeneilanden-op-een-dag-een-fantastisch-feest\/","title":{"rendered":"Drie Waddeneilanden op \u00e9\u00e9n dag, een fantastisch feest"},"content":{"rendered":"\n

Het is altijd gevaarlijk om te zeggen, maar toch ga ik het doen. De fietstocht die ik afgelopen zaterdag met negen goede vrienden heb gemaakt, staat in mijn topdrie van allermooiste dagen op de fiets. Het waren slechts 135 fietskilometer. Maar dat die kilometers grotendeels werden afgelegd op Vlieland, Terschelling en Ameland \u00e9n dat er nog ruim 70 nautische mijl per boot werden afgelegd, maakte dit een onvergetelijke dag.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Het plannetje ontstond een aantal weken geleden. Omdat ik mij het eindspel van de de Longterm NL Challenge (de digitale kraskaart waarbij je in elke Nederlandse gemeente moet hebben gefietst) bevind, was ik een beetje aan het uitzoeken hoe ik op een beetje praktische manier de drie openstaande Waddeneilanden kon afvinken. De oplossing bleek na een beetje\u00a0hulp<\/a>\u00a0te liggen in het huren van een een boot die ons met onze fietsen in een mum van tijd op het volgende eiland afleverde. Toen ik dat voorstel in mijn fietsapp gooide, waren de tien beschikbare plekken binnen no-time uitverkocht.<\/p>\n\n\n\n

De dag begon in Harlingen met twee sippe gezichten. Herman en ik openden de gordijnen van ons hotelletje en zagen regen. Heel veel regen. Na dagen van strak blauwe luchten en temperaturen van boven de 25 graden, waren de omstandigheden nu totaal anders. Met \u00e9nig positivisme leek het erop dat we het laatste deel van de dag droog zouden kunnen fietsen. \u201cMartijn, heeft de boot eigenlijk een dak?\u201d, appte Rick met gevoel voor realiteit.<\/p>\n\n\n\n

Onder een afdakje bij de rederij troffen we elkaar, de rest was \u2019s ochtends vroeg naar Harlingen gereden. De eerste overtocht, van Harlingen naar Vlieland, zouden we met een \u2018gewone\u2019 veerboot doen. Om iets voor 09.00 uur fietsten we de boot op. Marcel en ik bewaakten onze fietsen tot de trossen werden gelost. Het zal ons niet gebeuren dat terwijl wij boven aan de koffie zitten, een grapjas er met een van onze fietsen vandoor gaat.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De sfeer werd aan boord beter en beter. De reden? Buienradar en allerlei andere weersites zaten er met hun voorspellingen van een paar uur eerder totaal naast: de buien trokken veel sneller over en we zouden de gehele dag droog rijden. Nou is een beetje regen niet erg (lezers die nu \u2018het meeste valt ernaast\u2019 of \u2018slecht weer bestaat niet, slechte kleding wel\u2019 roepen, zijn af) maar om de nattigheid nou horizontaal naar binnen te krijgen terwijl je op een boot zit is niet onze grootste hobby.<\/p>\n\n\n\n

Anderhalf uur later reden we Vlieland op. We reden rustig door de hoofdstraat van Oost-Vlieland, richting het zuid-westen. Na een kilometer hielden de winkeltjes op en ging de teller \u2013 terwijl we nog zo hadden afgesproken het niet te doen \u2013 meteen naar de 35+ km\/u. Herman trok voor \u2018de grap\u2019 de boel op gang en het hele rondje Vlieland (22 kilometer) reden we als een stel hyena\u2019s in de rondte.  Niks mis mee.<\/p>\n\n\n\n

\u201cWe varen nu boven Vlieland. We zijn er om 12.10 uur.\u201d appte kapitein Richard van\u00a0Veltman Marine<\/a>. En daar was niets aan gelogen, want precies op die tijd voer de\u00a0Vigilant\u00a0<\/em>met zijn 2 x 500 pk sterke motoren tot schrik van de havenmeester het zo idyllische jachthaventje binnen. Na een korte t\u00eate-\u00e0-t\u00eate tussen beiden konden wij en onze fietsen aan boord. Op naar onze tweede stop: Terschelling.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Op de Waddenzee merkten wij al gauw tot waartoe 2 x 500 pk in staat is: een oorverdovend gebrul en een snelheid die wij op onze fietsen slechts enkele seconden vast kunnen houden. Het leverde tien stralende gezichten op van mannen die zich voelden alsof ze weer jongetje waren. Een gevoel van geluk gecombineerd met toch een vleugje spanning. Want oh, wat ging het hard. Maar oh, wat is het mooi om van die gigantische grote hekgolven te maken.<\/p>\n\n\n\n

Binnen een minuut of twintig waren we op Terschelling. En al gauw zaten we weer op de fiets. Eerst onderlangs via de dijk met om de zoveel honderd meter wildrooster met een gevaarlijk smalle doorgang. Achterin ons pelotonnetje hadden ze het zwaar want elke keer moest dat gat weer worden dichtgesprint. Voorin werd er \u2013 kunnen we nu wel zeggen \u2013 daarom expres hard door die poortjes gereden omdat je weet dat ze daar achter toch zullen moeten remmen. Wielerhumor, zullen we maar zeggen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Weer terug aan boord konden de wielerschoenen even uit. Want de overtocht naar Ameland zou wel een uurtje duren. Vanwege laag water op de Waddenzee moesten we via de Noordzee naar ons derde en laatste eiland van de dag. Tijd voor een langer praatje met de kapiteins die ons vol trots vertelden waar zij hun schip allemaal voor inzetten (doorgaans niet voor verwende wielrennertjes) en kijkend naar de vele zandbanken waar tientallen zeehonden lagen. Dat er ondertussen liters zout water op onze Campagnolo\u2019s, SRAM\u2019s en Shimano\u2019s klotste \u2013 kon ook de pret niet drukken. \u201cDat zien we morgen wel weer!\u201d<\/p>\n\n\n\n

Op Ameland eigenlijk hetzelfde recept. Wederom veranderde de afspraak handjes-op-het-stuur naar vol-in-de-beugel. Wind schuin tegen en dus vormde zich een buitendijks een schitterende waaier. Uiteraard, ik zeg het er maar even bij, rekening houdend met het overige verkeer, dat zich nu vanwege het nog mooier wordende weer ook buiten ging laten zien. Ook hier was de noordkant \u2013 net als op Vlieland \u2013 van wonderlijke schoonheid. En omdat een aantal daar toch net even wat langer naar wilde kijken, werd er zelfs een heus fotomoment ingelast.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ameland klaar. Alle Waddeneilanden (Texel en Schiermonnikoog had ik al) afgevinkt. Op naar de wal, via de vaargeul naar Holwerd. Nog even liet de Vigilant <\/em>zien tot waar hij toe in staat was: gigantisch hard varen met daarbij een verbruik van 250 liter diesel per uur. Ahum. Misschien dat we de CO2 maar een keer moeten compenseren. Maar ik vrees dat dat inhoudt dat we alle tien de rest van ons leven niet meer auto mogen rijden en geen vlees mogen eten. Afijn, het zal. Soms moet je dingen doen \u2018omdat het kan\u2019. Vandaag was zo\u2019n dag.<\/p>\n\n\n\n

Van Holwerd terug naar Harlingen. Vijftig kilometer aan de binnenkant van de dijk met de wind schuin in onze rug. Eindelijk lukt het ons om ook fietsend even bij te praten. Vanwege corona hebben sommigen elkaar al meer dan een jaar niet meer gezien of gesproken. En ook om die reden was het een dag om meer dan gelukkig van te worden.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Op de parkeerplaats van Harlingen snel even de wielerkleren uit, gewone kleren aan en op zoek naar een restaurant (!). Want zaterdag 5 juni was ook de dag dat er binnen weer voor het eerst gegeten mocht worden.  Een bak bitterballen, een bord fish and chips en een paar goede bieren (en cola\u2019s, wees niet bang) later, reden we weer naar huis. Doel volbracht. Alle Waddeneilanden afgevinkt. Maar veel belangrijker: een prachtige ervaring rijker.<\/p>\n\n\n\n

—-
De huur van de boot was niet goedkoop. Wij betaalden destijds 1.500 euro. Maar aangezien we dat met een boel konden delen, viel het allemaal wel weer mee. De huurprijs is grotendeels afhankelijk van de prijs van de diesel. <\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het is altijd gevaarlijk om te zeggen, maar toch ga ik het doen. De fietstocht die ik afgelopen zaterdag met negen goede vrienden heb gemaakt, staat in mijn topdrie van allermooiste dagen op de fiets. Het waren slechts 135 fietskilometer. Maar dat die kilometers grotendeels werden afgelegd op Vlieland, Terschelling en Ameland \u00e9n dat er … Verder lezen Drie Waddeneilanden op \u00e9\u00e9n dag, een fantastisch feest<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-136","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.martinello.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/136","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.martinello.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.martinello.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.martinello.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.martinello.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=136"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.martinello.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/136\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":201,"href":"https:\/\/www.martinello.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/136\/revisions\/201"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.martinello.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=136"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.martinello.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=136"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.martinello.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=136"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}