De kampioenstrui; gauw verbannen uit het wielrennen

Op veel plaatsen in de wereld zijn vandaag de nationale kampioenschappen wielrennen op de weg verreden. Op de finish ligt er in elk land voor de winnaar een wielershirt in de nationale kleuren klaar. Het is een van de vele tradities die het wielrennen rijk is. Maar net als bij veel andere dingen in het wielrennen moet je je afvragen of het nog wel van deze tijd is, zo’n kampioenstrui.

Jakobsen sprint naar zege (ANP)

Want die beloning, het rijden in een shirt in de kleuren van je land, dat is nogal wat voor het winnen van een wedstrijd waarvan het niveau stukken lager is dan waar de gemiddelde renner doorgaans op uitkomt. Want het is hartstikke leuk voor Fabio Jakobsen dat-ie vandaag op een saai parcours in Ede de beste is, maar hij heeft dan ook geen last van Viviani, Sagan, Kristoff, Ewan, Démare of andere sprinters van wereldklasse. Nee, dit was een sprint van een totaal ander kaliber met veel zwakkere tegenstanders. Maar met dus wel die gigantische beloning: een jaar in een speciale trui!

En dus de vraag: moet je een overwinning op het NK nog wel met zo’n trui belonen? Zo’n trui waar ook nog veel meer voordelen aan hangen dan alleen ‘de eer’. Mijn antwoord daarop is nee.

Zomaar een Italiaanse kampioenstrui

Ik ga even fantaseren. Stel dat Tom Dumoulin dit jaar de Tour zou hebben gewonnen. Hij pakt in het laatste weekend de gele trui van Geraint Thomas af en draagt dat prachtige tricot slechts twee dagen. In Nederland maakt De Markt in Maastricht zich op voor een huldiging, komt Albert Heijn met gele wuppies op de proppen en gaat de NOS door met Avondetappes maken tot eind augustus.

Maar in welke trui koerst Dumoulin tijdens zijn volgende wedstrijd weer? Juist, in zijn doornormale roodwitte kloffie van Sunweb. Mooie boel, de zwaarste wielerwedstrijd ter wereld gewonnen, maar niks geen mooie trui. Ja, thuis aan de muur in een lijst, maar niks om op straat om mee te pronken.

Dumoulin, een week na het winnen van de Tour

De liefhebber zal Dumoulin langs de kant van de weg meteen herkennen. Echter, mevrouw Van Zetten uit Tiel (dank Mart voor deze uitdrukking) heeft geen idee dat daar de Tour-winnaar van 2019 langszoeft. Zij zoekt immers naar een poppetje in de gele trui. Hoe anders is de wereld van Fabio Jakobsen? Ja! Die wordt meteen herkend. Die ziet mevrouw Van Zetten al van heinde en verre aankomen. Want hij heeft op die ene middag in Ede de sprint gewonnen van Moreno Hofland en Bas van der Kooij. Arme Tom Dumoulin.

Een nationaal kampioen valt dus op. En logischerwijs is zijn marktwaarde ook beter. Niet alleen wordt hij op straat nagezwaaid, ook de televisiecamera weet de nationaal kampioen er feilloos uit te pikken. Dat merkt de nationaal kampioen in kwestie direct in zijn portemonnaie. De onderhandelingspositie met zijn ploeg wordt beter en na de Tour gaat het onderhandelen met de criteriums een stuk beter dan wanneer je daar als gewone sterveling had aangeklopt.

Sinkeldam ‘showt’ zijn kampioenstrui.

Hoe traditioneel de wielerwereld reageert op verandering, blijkt als Ramon Sinkeldam in 2017 van zijn werkgever zijn nieuwe nationale tricot in ontvangst mag nemen. Zijn gezicht ziet eruit als dat van een oorwurm, als hij poseert voor de camera van de persman. Op het shirt zie, als je goed kijkt, een Nederlandse vlag met de breedte van de snorharen van Ieniemienie.

De wielerfan is boos, iedereen vindt een schande en Iwan Spekenbrink is direct volksvijand nummer één. Dat de baas van Sunweb vervolgens rustig uitlegt welke gedachten daarachter zitten; wielrennen is volgens hem een teamsport, hij wil dat iedereen in zijn ploeg er daarom hetzelfde uit moet zien en dat sponsor Sunweb een boel geld op tafel legt om met hun naam in de media te verschijnen. Traditionele kampioenstruien passen niet bij die gedachten.

Daarnaast plaatst een renner zich met een ander truitje zich bewust en onbewust buiten het team. Je vormt een team, je strijdt samen voor mooie overwinningen en dan ga je je anders kleden? Stel je voor dat in de tijd van schooluniformen het sterkste jongetje uit de klas een ander jasje kreeg? En dat hij dat voor een jaar mag dragen na slechts één middag armpje drukken?

Démare en Sinkeldam op een traditionele persfoto.

Terug naar Sinkeldam. Het is toeval – of juist niet – is dat binnen een maand na het onthullen van de Ieniemienie-trui uitlekt dat Sinkeldam naar het Franse FDJ vertrekt. Ploegbaas Madiot, een nogal traditioneel type, laat zijn nationaal kampioenen in een reclameloos shirt rondrijden. Op de ploegfoto die begin 2018 de wereld in wordt gestuurd, straalt Ramon Sinkeldam van oor tot oor. Winnen doet Sinkeldam in zijn trui één keer: in zijn laatste wedstrijd, een week voor het NK van 2018, is hij de beste in Parijs-Chauny.

De nationale trui. Ik gun hem iedere renner. Het ziet er doorgaans prachtig uit en het moet een eer zijn om daar een jaar in te mogen rijden. Maar het is hopeloos ouderwets en moet op de manier waarop hij nu gedragen wordt, gauw uit het peloton worden verbannen.

8 gedachten over “De kampioenstrui; gauw verbannen uit het wielrennen”

  1. Dan kan je ook die regenboogtrui afschaffen, of toekennen aan de renner die het hele jaar door de beste rankings heeft gereden, i.p.v. toekennen aan iemand de toevallig op 1 dag goede benen heeft…

  2. Je zou ook, even meegaand in de redenering, de kampioenstrui kunnen behouden. Geef de grote ronde winnaars echter gewoon lekker ook een geel/rood/roze mouwtje voor de rest van het jaar. Of misschien wel een volledige band over de borstkas in het jaar tot de volgende editie, en een mouwtje voor het leven. Goed voor de sponsor, extra te verkopen merchandise 😉

    1. Voila, mooi idee – zijn de gouden mouwtjes na de Olympische spelen eigenlijk officieel ingevoerd?
      Wat ik oneerlijker aan zo’n NK vind is dat renners als Gesink, Poels en Mollema zich op een NK (mits binnen Nederland georganiseerd) nooit op hun specialiteit kunnen onderscheiden.

  3. Interessante opinie Martijn. De visie van Sunweb in het geval van Sinkeldam was ook wel te begrijpen. En onlangs reden in een koers de renners van Deceuninck rond in 5 of 6 verschillende kampioenstruitjes, dit komt de herkenbaarheid ook niet echt ten goede….
    Maar toch knaagt er iets. Tradities zijn vaak zo mooi omdat ze al lang bestaan en steeds herhaalt worden. Zoals The Longest Day ook langzaam een traditie wordt 🙂
    De bezetting op een NK is wellicht niet altijd super sterk, toch wint er bijna altijd wel een echt “klasbak”. Ik heb dit voorjaar ook echt genoten van Mathieu van der Poel in zijn prachtige tenue, dat ziet er toch gaaf uit!!

  4. Geen sterk verhaal. In de eerste plaats omdat het NK niet zo zwak bezet is als Hendriks doet geloven. Immers, een ondanks alles zwaar bemand collectief van een ProTour-ploeg.kon deze titelstrijd niet naar haar hand zetten. Dus dat argument kan wel van tafel. Daar komt nog eens bij dat wielrennen een sport van een truiencultuur is. Geen ronde of er zit een trui aan vast. Ik zie geen enkele reden om die traditie overboord te kieperen.
    De kracht van veel sport zit hem juist in oude, zorgvuldig gekoesterde waarden. Zie Wimbledon, zie de Elfstedentocht, zie de TT van Assen, de kasseien van Parijs-Roubaix, de SuperBowl, Oxford vs Cambridge en noem maar op.
    En zo’n Fabio Jakobsen in een kampioenstrui is toch prima? Is gewoon een toprenner.
    Kijk naar de erelijst van het NK wielrennen voor profs en elke wielrenner zou daar graag tussen staan.
    Voor de Nederlandse wielerfans, die hun favorieten toch al zo weinig in eigen land kunnen bewonderen, is zo’n NK-dag ook altijd nog een hoogtijdag.
    Moge dat tot in lengte van jaren zo blijven. Niks mis mee.

  5. Wat was de eerste reactie van Fabio Jakobsen, “ ik mag een heel jaar in het rood, wit, blauw rijden.”. Naast dat dit een mooie traditie is, is het voor wielrenners iets heel speciaals om een jaar lang op die manier rond te rijden. Ik denk dat je juist moet denken aan het upgraden van het NK. Wanneer je de trui afschaft, kun je ook het NK afschaffen.

  6. Dan was er dit weekend in Ede ook nog een vrouwenkoers. Hele mondiale top aan de start, prima strijd om de kampioenstrui. Verdiende winnares, bovendien. Ik kijk ernaar uit om die een jaar in roodwitblauw te zien rijden.

    Komende jaren weer ouderwets in Meerssen of Valkenburg, en het NK kan weer jaren mee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *